Τρίτη

"ΦΥΣΙΟΘΕΡΑΠΕΥΤΗΣ"

Πηγή: 1kesyp-a.thess.sch.gr

Περιγραφή επαγγέλματος:
Ο φυσιοθεραπευτής εφαρμόζει τεχνικές και φυσικές μεθόδους για την αποκατάσταση της φυσιολογικής λειτουργίας των οργάνων και των μερών του ανθρώπινου σώματος και την ανακούφιση από τον πόνο. Ο φυσιοθεραπευτής χρησιμοποιώντας τα χέρια του ή με τη βοήθεια συσκευών και οργάνων, επιχειρεί να επαναφέρει τη μυϊκή δύναμη του ασθενούς, να τον ανακουφίσει από τους πόνους και να βελτιώσει τη μυϊκή του κατάσταση. Ο φυσιοθεραπευτής ασχολείται και με προβλήματα κινησιολογικής, νευρολογικής και ορθοπεδικής φύσεως και λειτουργεί προληπτικά σε προεγχειρητικό και μετεγχειρητικό στάδιο. Ορισμένοι φυσιοθεραπευτές προσφέρουν γενικές υπηρεσίες στο αντικείμενο τους, ενώ άλλοι εξειδικεύονται σε διάφορες θεραπείες για ασθενείς με χρόνιες ή προσωρινές παθήσεις ή άτομα με ειδικές ανάγκες. Οι φυσιοθεραπευτές εργάζονται ακόμα για τη βελτίωση της φυσικής κατάστασης ατόμων και κυρίως αθλητών ή χορευτών.

Ιδιαίτερα προσωπικά χαρακτηριστικά και Ικανότητες:
Ο φυσιοθεραπευτής χρειάζεται να έχει υπομονή και επιμονή, καλή υγεία, σωματική αντοχή και επιδεξιότητα στα χέρια. Ακόμη, να έχει την ικανότητα της επικοινωνίας προκειμένου να εξηγήσει τη θεραπευτική αγωγή στον ασθενή, να τον συμβουλεύσει και να κερδίσει τη συνεργασία και την εμπιστοσύνη του. Απαραίτητο είναι να έχει οργανωτικές ικανότητες, ώστε να αναπροσαρμόζει κατάλληλα τη θεραπευτική αγωγή με τη συνεργασία του θεράποντα γιατρού. Ο φυσιοθεραπευτής πρέπει να έχει καλές γνώσεις ανατομίας, φυσιολογίας και ψυχολογίας. Να διαθέτει σωματική αντοχή, μυϊκή δύναμη και δεξιότητα στις κινήσεις των χεριών, αλλά και υπομονή, ευγένεια καθώς και ανεκτικότητα στις καθημερινές επαφές με τους πελάτες-ασθενείς του. Ο τεχνολογικός εξοπλισμός είναι απαραίτητος στην εργασία του φυσιοθεραπευτή. Ο φυσιοθεραπευτής χρειάζεται να ενημερώνεται συχνά για τις τεχνολογικές εξελίξεις που συμβαίνουν στον κλάδο του και να τις ενσωματώνει στη δουλειά του.
Αν αποφασίσει ένα άτομο με προβλήματα όρασης να ασκήσει το επάγγελμα αυτό θα πρέπει να έχει καλή χρήση των χεριών και του σώματος.

Σπουδές:
Για να ασκήσει κάποιος το επάγγελμα του φυσιοθεραπευτή πρέπει να έχει πτυχίο του τμήματος Φυσικοθεραπείας των Τ.Ε.Ι. Αθήνας, Θεσσαλονίκης, Λαμίας και Πάτρας στο Αίγιο. Η φοίτηση διαρκεί 8 εξάμηνα. Ως βοηθός φυσιοθεραπευτή, μπορεί να είναι διπλωματούχος Ι.Ε.Κ. ή απόφοιτος ΕΠΑ.Σ. Οι πτυχιούχοι του τμήματος Φυσικοθεραπείας των Τ.Ε.Ι. μπορούν να συνεχίσουν τις σπουδές τους σε Α.Ε.Ι., όπως για παράδειγμα στα τμήματα Ιατρικής ή Τ.Ε.Φ.Α.Α. κ.ά., αφού επιτύχουν στις κατατακτήριες εξετάσεις του αντίστοιχου τμήματος.

Προϋποθέσεις άσκησης:

Στους πτυχιούχους Τ.Ε.Ι χορηγείται άδεια άσκησης επαγγέλματος από τη Νομαρχία εγκατάστασής τους

Περιβάλλον ενασχόλησης:
Ο φυσιοθεραπευτής μπορεί να εργαστεί σε εργαστήρια φυσικοθεραπείας, σε νοσοκομεία, κλινικές, ιδρύματα και ασφαλιστικούς φορείς, σε ινστιτούτα αισθητικής, σε αθλητικά σωματεία και αθλητικά κέντρα. Επίσης, σε ιδρύματα για άτομα με ειδικές ανάγκες, σε οίκους ευγηρίας ή σε γυμναστήρια.

Επαγγελματικές συνθήκες:
Το αντικείμενο εργασίας του φυσιοθεραπευτή απαιτεί κατά περίπτωση διαφορετικούς χειρισμούς και προϋποθέτει γνώσεις, εμπειρία και υπευθυνότητα. Συχνά ο φυσιοθεραπευτής χρειάζεται να είναι όρθιος και να χρησιμοποιεί δύναμη στα χέρια του. Επίσης, η συνεχής καθημερινή επαφή με τους ανθρώπους που αντιμετωπίζουν δύσκολα προβλήματα, μπορεί να προκαλέσει ψυχική καταπόνηση. Στα νοσοκομεία δουλεύει με συνεχές ωράριο, ενώ όταν διατηρεί δικό του φυσιοθεραπευτήριο διαμορφώνει ο ίδιος τις συνθήκες και το ωράριο εργασίας του.

Επαγγελματικές οργανώσεις:
Ο φορέας που τους εκπροσωπεί είναι η ΠΟΕΔΗΝ.

Μέλλον:
Είναι ένα από τα επαγγέλματα στα οποία είναι οριοθετημένο και κατοχυρωμένο τι θα κάνει ο απόφοιτος μετά τις σπουδές του. Ο φυσιοθεραπευτής μπορεί να εργαστεί ως υπάλληλος σε νοσοκομείο ή σε δικό του φυσιοθεραπευτήριο.
Ωστόσο πρέπει να σημειώσουμε δύο προβλήματα: α) υπάρχει χαμηλή απορροφητικότητα φυσιοθεραπευτών στα δημόσια νοσοκομεία και β) υπάρχουν δυσκολίες για το άνοιγμα ενός εργαστηρίου φυσιοθεραπείας.

Το άνοιγμα ενός φυσιοθεραπευτηρίου είναι δαπανηρό – το κόστος αγγίζει τα 60.000 €, και ειδικά στην Αττική η συσσώρευση πολλών επαγγελματιών έχει δημιουργήσει κορεσμό. Καλύτερες είναι οι προοπτικές απασχόλησης στην επαρχία, αφού εκεί βρίσκεται ένα μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού που έχει ανάγκη από φυσικοθεραπεία, δηλαδή τα άτομα της τρίτης ηλικίας. Οι σημερινοί επαγγελματίες φυσιοθεραπευτές συμβουλεύουν τους υποψήφιους επαγγελματίες να διευρύνουν τις σπουδές τους με μεταπτυχιακά, ώστε να γίνουν πιο ανταγωνιστικοί και να έχουν περισσότερες πιθανότητες πρόσληψης. Οι νέοι που θα μπουν στο χώρο καλό είναι να προτιμήσουν ειδικότητες της φυσιοθεραπείας που δεν είναι συνηθισμένες, αλλά είναι απολύτως αναγκαίες για την κοινωνία. Πολύ λίγοι φυσιοθεραπευτές , για παράδειγμα, ασχολούνται με τα εγκαύματα, με την αναπνευστική φυσιοθεραπεία ή με την αποκατάσταση νευρολογικών ή καρδιολογικών παθήσεων. Οι κλάδοι αυτοί δεν είναι κορεσμένοι, σε αντίθεση με τους κλάδους της αποκατάστασης αθλητικών κακώσεων και της θεραπείας ορθοπεδικών προβλημάτων.

http://1kesyp-a.thess.sch.gr/mh_vlep/fysiotherapeytis.htm

Φόρμα επικοινωνίας: Η Γνώμη σας για την συνέχεια της σελίδος μας;

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *